Sunday, December 30, 2012

Gilgamesh and Humbaba in Mesopotamian Art

Gilgamesh, the great hero of ancient Mesopotamia, makes surprisingly few appearances in their art. The image above is the most famous, from the palace of the Assyrian king Sargon at Khorsabad, now in the Louvre.

Full image of the above.

This relief of Gilgamesh and two winged demons comes from Tell Halaf in Syria, also dating to Assyrian times.

From earlier times little except for cylinder seal images. Here Gilgamesh assumes the pose of the ancient Master of Animals.

 This one shows Gilgamesh battling the Bull of Heaven.


Here, having defeated the bull, he takes on the monster Humbaba, whose mouth is fire, whose breath is death


There are several drawings like these that show up on mythology web sites. I assume they are made from seals.

One early depiction of Gilgamesh I have found that is not from seal is this Neo-Sumerian votive plaque, now in the royal museum of Belgium, dating to between 2250 and 1900 BCE.


Gilgamesh's friend, the wild man Enkidu also appears on many images. In these two, an Assyrian relief (above) and a Babylonian seal (below), Gilgamesh and Enkidu battle Humbaba.

This relief showing the same scene is of disputed date, but it may be as early as 1500 BCE. It is thought to be from Uurk, but that is also uncertain.

Here Gilgamesh and Enkidu battle separate enemies, side by side.

There may be more surviving images of Gilgamesh's great enemy, the monster Humbabu, than of Gilgamesh himself. They seem to have been charms against bad luck or wards against demons, the kind of magic the Greeks called apotropaic.



The Greeks used images of Medusa to frighten away demons, and the Babylonians used these amulets of Humbaba.

Gilgamesh is one of my favorite traditional stories because of the way it combines adventure with lessons about fate. My favorite part is the conclusion, when Ishtar explains that Gilgamesh's quest for immortality was futile:
O Gilgamesh, whither do you fare?
The life you seek, you will not find.
When the gods created man,
They apportioned death to mankind;
And retained life to themselves.
O Gilgamesh, fill you belly,
Make merry, day and night;
Make of each day a festival of joy,
Dance and play, day and night!
Let your raiment be kept clean,
Your head washed, body bathed.
Pay heed to the little one, holding onto your hand;
Let your wife delight your heart.
For in this is the portion of man.

1 comment:

sariya Chandrasekaran said...

கில்காமேஸ் என்பவர் காமக்கடவுள் எனப்படும் தமிழருக்கு எதிரானவரைக் குறிக்கிறது. இவருடன் சிங்கம் இருப்பதால் அவர் கிரேக்கராகவோ அல்லது கிரேக்க அலெக்சாந்தருக்கு மற்றொரு தாழ்ந்த இனப் பெண்ணுக்கும் பிறந்தவராகவோ தெரிகிறது. கில்காமேசால் புணர்ந்து கெடுக்கப்பட்ட பெண்ணே சோழநாட்டின் இளவரசியும் கரிகால்சோழனின் தங்கையுமான காமாட்சி என்ற உமா; சூரிய குலக் கரிகால்சோழனின் தங்கையாவார். தன்னால் கெடுக்கப்பட்ட பெண்ணை மணம்செய்துக்கொள்ள மறுத்த வரலாறு பெரியபுராணம் நூலில் விரிவாக உள்ளது. காப்பியங்களிலும் காணப்படுகிறது. அப்பெண்ணின் மகனே வேலன் என்ற செங்குட்டுவன். உமாவை ஏமாற்றிக் கெடுத்தவனே சிவனாகத் தெரிகிறார். அந்தப் பெண்ணையும் குழந்தை பிறக்கும் முன்னரே அழிக்க முயன்றுள்ளார். குழந்தை பிறந்த பின்னர்; குழந்தையையும் அழிக்க முயன்றுள்ளார். சான்றுகள் பல தொல்தமிழ்ப்பாடல்களில் உள்ளன, பெரியபுராணத்திலும் உள்ளது. அவரது கையில் ஒரு பாம்பு இருப்பது மகாவீரர் என்ற அவரால் கைப்பற்ற அமண சமயத்தைக் குறிக்கிறது. அவருடன் போரிடும் சிறகுடன் காணப்படும் விலங்கே உமா. மற்றொரு பறவை கருடன் திருமாலின் = கரிகால்சோழனின் வாகனம்; உமாவின் மகனே கருடன்= பருந்து= கழுகு. இறுதியில் கில்காமேஸ் என்பவர் அவரது மகனாலேயே அடக்கி ஒடுக்கப்பட்டார். கில்காமேசின் மகன் கந்தன் = கார்த்திகேயன்= கிருத்திகன் எனப்பட்டான். பின்னர் மேலைநாட்டினரால் கர்த்தர்= கிருத்து என மாற்றப்பட்டார். வேலன் கார்த்திகேயனின் தாயே அன்னை மரியாக மாற்றப்பட்டார்.